Zakon Współbycia

Zakon Współbycia jest międzynarodową wspólnotą mnichów, mniszek i ludzi świeckich, wpierających się w praktykowaniu buddyzmu zaangażowanego - w tym w budowalniu lokalnych sangh.

Zakon Współbycia (Tiep Hien, Order of Interbeing) został założony przez Thich Nhat Hanha w 1964 roku, podczas wojny w Wietnamie. Na tym etapie składał się z niewielkiej liczby członków, którzy byli zaangażowani w pracę dla ludzi dotkniętych wojną i działali zgodnie z zasadami buddyzmu zaangażowanego. Zakon opierał się na Czternastu Wskazaniach lub - jak są obecnie nazywane - Treningach Uważności. Napisana przez Thâya Karta Zakonu stanowi jego konstytucję.

Thây bardzo mocno podkreśla wagę budowania Sangh jako klucza to tworzenia stabilnych podstaw praktyki. Sanghi powstawały i ewoluowały w wielu krajach, często odzwierciedlając charakterystyczny smak ich kultur lokalnych i krajowych - Zakon współbycia, gromadzący ludzi z całego świata stanowi doskonałe forum wymiany tych doświadczeń.

Czternaście Treningów Uważności przyjmuje i wstępuje do Wspólnoty coraz większa liczba praktykujących ze wszystkich stron świata, a wielu je członków stało się później mnichami i mniszkami. (Mnisi i mniszki przyjmują Czternaście Treningów Uważności, podczas ordynacji - jeśli nie przyjęli ich wcześniej, wszyscy są więc członkami Zakonu Współbycia).

Członek Sanghi zostaje przyjęty do Zakonu Współbycia, gdy on lub ona formalnie przyjmie Czternaście Treningów Uważności. Jest to ważny krok dla praktykującego; zostaje on przyjęty do wspólnoty po wielu refleksjach na temat znaczenia Treningów Uważności i Zakonu w ich życiu.

Ponieważ ta międzynarodowa wspólnota praktyki nieustannie rośnie, nie jest możliwe aby Thây znał osobiście każdego kto chce otrzymać Czternaście Treningów Uważności - to krajowe i lokalne sanghi są odpowiedzialne za rekomendowanie praktykujących do przyjmowania Treningów. Szczególną odpowiedzialność w tym zakresie ponoszą dzaiłający w nich członkowie Zakonu. Aspirujący są zachęcani do bliskiego kontaktu z co najmniej jednym członkiem Zakonu (o ile to możliwe).

Zakon Współbycia w Wielkiej Brytanii stworzył małą grupę, koordynującą proces aplikacji. Proces ten zapewnia, że członkowie Zakonu, którzy są zaangażowani w ten proces są informowani i konsultowani w sprawie wniosku każdego z aspirujących. Pokazuje on również jasno ścieżkę każdej osobie która chciałaby stać się członkiem Zakonu.

Członkowie Zakonu na oficjalnych spotkaniach noszą brązowe kurtki w stylu monastycznym, noszą je też wtedy, kiedy może to pomóc im samym albo ludziom, wokół nich; członkowie Zakonu sami oceniają, gdzie i kiedy tę kurtkę noszą. Nie powinna być ona jednak używana jako oznaka autorytetu.

Na podstawie „The Order of Interbring

Przydatne linki:

Order of Interbeing

Mindfulness Bell, wychodzący trzy razy w roku magazyn Zakonu.